«Ақсақалдар сайтының» ұйымдастыру алқасы:
Аты жөні Статус Лауазымы Э-почта Телефон
Алдамжаров Ғазиз Қоғам қайраткері, саясаткер Алқа төрағасы
Дүйсембі Болат Қоғам қайраткері, ақын, публицист Алқа төрағасының орынбасары
Қойшыбаев Бейбіт Қоғам қайраткері, ғалым-жазушы Алқа төрағасының орынбасары
Бәкірұлы Әбдірашит Қоғам қайраткері, философ-публицист Алқа мүшесі
Аңсатов Сәдуақас Саясаттанушы Алқа мүшесі
Шаяхмет Ақылбек Ақын, Халықаралық шығармашылық Академиясының академигі Алқа мүшесі
Арман Қани Ақын, Қазақстанның еңбек сіңірген қайраткері, Халықаралық «Алаш» сыйлығының иегері Алқа мүшесі


Тақырыбы   
Э-почта   
Пікіріңіз   
   
Жарнама
Адасқан бұлбұл
Адасқан бұлбұл
Дайындаған: 3 ай бұрын

 

               (мысал)

Ертеде сайын дала, орманы аз,                                                                                                            

Күн өткен жел өтінде, қыспенен жаз.                                                                                                 

Бір сайда бұлақ аққан, тоғай ішін,                                                                                                   

Жайлаған бұлбұл үні, әуенді саз.

 

Аспанда көшкен бұлттар қолын бұлғап,                                                                                                                  

Кең дала құлпырады әуен тыңдап.                                                                                                                

Мадақтап туған жердің табиғатын                                                                                                  

Жүретін күні бойы бұлбұл жырлап.

 

Бұлбұлдың сиқырлы үн, әні ғажап,                                                                                                     

Ұмыту, естігенге болар азап.                                                                                                           

Үніне ғашық болған, талай  дарын                                                                                                                      

Бейнесін салып кеткен, тасқа қашап.

 

Бұлбұлға кез болыпты  саудагер бай,                                                                                               

Жер шарын аралаған, жүрмеген жай.                                                                                                                   

Дауысын жас бұлбұлдың естігенде,                                                                                                    

Қуанды кен-байлыққа кез болғандай.

 

Іздеген таусылмайтын  байлық көзін,                                                                                                     

Саудагер жанашыр боп танытты өзін.                                                                                            

Бұлбұлды ертіп біраз жер шарлады,                                                                                                         

Сіңдіріп құлағына сиқыр сөзін.    

 

Көрсетті табиғатты нелер сұлу,                                                                                                     

Таулы жер, теңіз, арал, орманды ну.                                                                                                    

Демалып мұхит, теңіз жағасында,                                                                                                                

Ой салды, салыстырып даланы қу.

 

– Несіне қызығасың қу далаңа,                                                                                                                      

Бір тамшы септігі жоқ дарыныңа.                                                                                             

Шабытың, көркем жерде қанат жайып,                                                                                                       

Жетерсің көкейдегі арманыңа.

 

Сыйқыр сөз, аярлықпен көмкерілген,                                                                                         

Бұлбұлдың оятты ойын, іште жүрген.                                                                                                    

Тәкапар уы жеңіп, ес –ақылын,                                                                                                                   

Жиренді туған жерден өсіп, өнген.

 

Қиналмай  келешегін, елін ойлап,                                                                                                                   

Қайрылмай кетті, бөтен жерді жайлап.                                                                                                      

Жұмаққа қол жеткендей шықты есі,                                                                                             

Ән салып, қызық көріп, күліп ойнап.

 

Мәңгілік тұрақтық жоқ, бұл жалғанда,                                                                                                

Тозбайтын мәңгі дарын, амал бар ма?                                                                                            

Тосыннан кез боп кесел, үн қарлығып,                                                                                              

Қол созған жан болмады, сорланғанда.

 

Бөтен жұрт, қатыгездік кең жайлаған,                                                                                                          

Пайдадан басқа нәрсе  ойламаған,                                                                                          

Бұлбұлды жолатпады «қамқоршысы»,                                                                                                  

Дарынын қанап байлық жинап алған.

 

Қаңғырған сорлы бұлбұл ұмыт болған,                                                                                                              

Аңсаумен кең даласын артта қалған.                                                                                                                             

Қол ұшын бермей, бойын салды аулақ,                                                                                                 

Ұрпағы бөтен жұрттан, көп тараған.

 

Қураған жапырақтай, шөл далада,                                                                                                   

Сарғайды елін ойлап, тас қалада.                                                                                                   

Өткенге өкінгеннен не оңады,                                                                                                              

Байланыс үзілген соң екі арада.

 

Түсінде көріп кейде, кең даласын,                                                                                                     

Емі жоқ, уайымдап жан жарасын.                                                                                                  

Өксікпен өтті өмір, сағынышпен,                                                                                                

Адасып ұқпаған соң, жұрт бағасын.

 

                      *

Ұмытқан топырағын туған жердің,                                                                                                   

Мас болып, дәулетіне бөтен елдің.                                                                                                                    

Өкініп жапа шексе қартайғанда,                                                                                             

Таппайды құтылудың, одан емін.

 

Болат Дүйсембі                                                                                                                                              

Ақпан 2021ж.

 

Aqsaqaldar.kz   

 

                                                      

0 ПІКІРЛЕР
AQSAQALDAR.KZ сайтындағы жаңалықтарға өз ой пікіріңізді жазғаныңызға рахмет.
Cіздің жарнамаңыз орналасады.
  • Соңғы жаңалық
  • Ең көп оқылғаны